ِ

پرواز

شخصی تلاش پروانه برای بیرون آمدن از سوراخ کوچک پیله را تماشا می کرد.

ناگهان تقلای پروانه متوقف شد و به نظر رسید که خسته شده

و دیگر نمی تواند به تلاشش ادامه دهد.

آن شخص مصمم شد به پروانه کمک کند و با برش قیچی سوراخ پیله را گشاد کرد.

پروانه به راحتی از پیله خارج شد اما جثه اش ضعیف و بال هایش چروکیده بودند.

آن شخص به تماشای پروانه ادامه داد.

او انتظار داشت پر پروانه گسترده و مستحکم شود و از جثه او محافظت کند اما چنین نشد.

در واقع پروانه ناچار شد همه عمر را روی زمین بخزد.

و هرگز نتوانست با بال هایش پرواز کند.

آن شخص مهربان نفهمید که محدودیت پیله

و تقلا برای خارج شدن از سوراخ ریز آن را خدا برای پروانه قرار داده بود

تا به آن وسیله مایعی از بدنش ترشح شود و پس از خروج از پیله به او امکان پرواز دهد.

نتیجه ی اخلاقی :

گاهی اوقات در زندگی فقط به تقلا نیاز داریم.

اگر خداوند مقرر می کرد بدون هیچ مشکلی زندگی کنیم فلج می شدیم.

به اندازه کافی قوی نمی شدیم و هر گز نمی توانستیم پرواز کنیم.

مشکلات همیشه پله هایی برای صعود هستند .

سختی ها روح انسان را متعالی می سازد .

به حکمت و رحمت خداوند ایمان داشته باشیم ...